Rumień cukrzycowy (rubeosis diabeticorum) jest jedną ze zmian skórnych, które sugerują pewne zaawansowanie cukrzycy. W przebiegu cukrzycy dochodzi do uszkodzenia drobnych naczyń krwionośnych, czyli do mikroangiopatii. Uszkodzeniu ulegają naczynia krwionośne skóry, co wywołuje pojawianie się nieostro odgraniczonych, zlewających się Rumień wielopostaciowy to dolegliwość skórna, która powstaje w wyniku nadwrażliwości organizmu na pewne czynniki. Choroba rzadko dotyka dzieci poniżej 3. roku życia i dorosłych po 50. roku życia. Natomiast aż połowa przypadków diagnozowana jest u ludzi poniżej 20. roku życia. Dobrze jest robić zdjęcia zmianie. Rumień wędrujący stwierdza się, gdy średnica zaczerwienienia przekracza 5 cm (u dorosłych), ma ostre granice i stopniowo się powiększa (rumień może być jednolity lub w przejaśnieniem w środku). Nie wykonuje się wówczas badań serologicznych. Mam podejrzenie rumienia obrączkowatego odśrodkowego i jestem w trakcie wykonywania badań. Badania krwi - wszystkie parametry w normie. Wynik RTG płuc jest też dobry. Mam do wykonania jeszcze badanie kału na pasożyty, USG piersi, wizytę u stomatologa i ginekologa. Czy to jest coś groźnego, jak się to leczy, skąd się bierze itp. . Zaczerwienienie (rumień) w pachwinach Utrzymujący się przez kilka tygodni rumień w pachwinach najczęściej pojawia się w przebiegu następujących chorób infekcyjnych: - Łupieżu rumieniowego - Grzybicy pachwin - Wyprzenia drożdżakowego Stany te różnią się między sobą etiologią, morfologią wykwitów i sposobem leczenia. Mają natomiast jedna cechę wspólną - wymagają wizyty u lekarza specjalisty i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Rumienie w pachwinach powstają również w chorobach alergicznych takich jak atopowe zapalenie skóry, wyprysk kontaktowy, niealergicznych chorobach takich jak łuszczyca, łagodna przewlekła pęcherzyca Haileya, oraz wielu innych stanach patologicznych. Ze względu na częstość występowania i infekcyjny charakter zmian w niniejszym opracowaniu skupimy się na przybliżeniu pierwszej grupy chorób - wywoływanych przez drobnoustroje. Łupież rumeniowy / Erythrasma / Jest to choroba spowodowana zakażeniem bakterią Corynebacterium minutissimum. W jej przebiegu w pachwinach powstają dobrze odgraniczone od zdrowej skóry żółto-brunatne plamy o złuszczającej się powierzchni. Zamiany są niebolesne i nie swędzące. Poza pachwinami, wykwity mogą pojawić się w dołkach pachowych i szczelinach między palcami stóp. W celu ustalenia rozpoznania należy ocenić materiał pobrany ze zmiany pod mikroskopem, lub założyć hodowlę. Pomocną metodą diagnostyczną jest ocena wykwitów w świetle lampy Wooda, w którym plamy wywołane przez Corynebacterium minutissimum wykazują pomarańczowo-czerwoną fluorescencję. Grzybica pachwin / Tinea inguinalis / Grzybica pachwin jest wywoływana przez grzyba Epidermophyton floccosum. W jej przebiegu powstają dobrze odgraniczone od zdrowej skóry, nieco wyniosłe, czerwonawe, swędzące plamy o nieregularnym kształcie. Na obwodzie plam występują grudki i pęcherzyki. Zakażenie następuje albo przez przeniesienie grzyba z innego współistniejącego ogniska jego występowania np. ze stóp, albo przez zakażenie się droga bezpośredniego, lub pośredniego (bielizna, ręczniki) kontaktu z osobą zakażoną. W celu ustalenia rozpoznania należy ocenić materiał pobrany ze zmiany pod mikroskopem, lub założyć hodowlę. Wyprzenia drożdżakowe / Intertrigo candidamycetica / Wyprzenia drożdżakowe są wywoływane przez drożdżaki, które są florą saprofityczną skóry i w warunkach prawidłowej odporności organizmu nie wywołują choroby. Zmiany wyprzeniowe rozwijają się w miejscach przylegania do siebie fałdów skóry. Lokalizacja w głębi fałdów sprzyja rozwojowi drobnoustroju ze względu na: - istnienie w fałdach sprzyjających warunków (podwyższona temperatura i wilgotność); - częste obtarcia i drażnienie (np. pachwin osób otyłych w czasie chodu) naruszające ciągłość bariery naskórkowej. W przebiegu choroby powstają ogniska rumieniowe w obrębie których dochodzi do nadmiernego złuszczania, oraz przesiąkania płynu surowiczego. Na skutek pękania skóry powstają swędzące nadżerki. Zmiany są najbardziej nasilone w głębi fałdów, co różni je od zmian powstających w grzybicy pachwin, w których wykwity grudkowe i pęcherzykowe umiejscawiają się na obwodzie. Wyprzenia drożdżakowe najczęściej lokalizują się w pachwinach, w fałdach pod biustem u otyłych kobiet, w szczelinie międzypośladkowej, w szparach międzypalcowych. Wyprzenia drożdżakowe często rozwijają się u osób chorych na cukrzycę - czasami są pierwszymi objawami mogącymi ją sugerować. W celu ustalenia rozpoznania należy ocenić materiał pobrany ze zmiany pod mikroskopem, ewentualnie zrobić posiew. tabela podsumowująca Łupież rumieniowy Grzybica pachwin Wyprzenia drożdżakowe czynnik etiologiczny Corynebacterium minutissimum Epidermohyton floccosum Candida albicans zabarwienie żółto - brunatne czerwonawe (taki jak dna nadżerki) obecność świądu brak obecny obecny najczęstsza pozapachwinowa lokalizacja pachy, przestrzenie międzypalcowe stóp stopy szpary międzypalcowe rąk i stóp. fałdy skórne np. międzypośladkowe zakaźność niewielka znaczna (bezpośredni kontakt, bielizna, ręczniki) (każdy człowiek ma na skórze drożdżaki więc trudno mówić o zakaźności) Słowa kluczowe rumień pachwin, plamy w pachwinach, zaczerwienienie pachwin, rumień w pachwinach, łupież rumieniowy, grzybica pachwin, wyprzenia drożdżakowe, Corynebacterium minutissimum, intertrigo candidamycetica, tinea inguinalis, erythrasma. Wysypka na szyi i dekolcie może mieć różne podłoże. Pojawia się w wyniku reakcji alergicznej, zmian dermatologicznych lub hormonalnych. Czasem może jednak świadczyć o groźnych chorobach. Kiedy musimy zacząć się martwić? Zobacz film: "Swędząca skóra okazała się objawem raka" 1. Wysypka na szyi - trądzik młodzieńczy Wysypka na szyi może przyjmować różną postać, np. krostek, wybroczyn, grudek. Zwykle też towarzyszy jej świąd. Objaw ten jest często spotykany w przebiegu trądziku młodzieńczego. Zwykle ropne krostki pojawiają się na twarzy, ale mogą też rozprzestrzeniać się na szyję, a także dekolt, plecy i ramiona. Przyczyną powstawania zmian skórnych jest wzrost poziomu androgenów we krwi, który pojawia się w okresie dojrzewania. Trądzik może pojawiać się też na szyi osób dorosłych. Nie ma jednak podłoża hormonalnego, a związany jest ze złą dietą, stylem życia i nieodpowiednią pielęgnacją skóry. 2. Wysypka na szyi - alergia kontaktowa Wysypka pojawiająca się na szyi i dekolcie może też być objawem alergii kontaktowej. Po kontakcie z alergenem na skórze powstają swędzące bąble i obrzęki. Reakcję uczuleniową może wywołać praktycznie wszystko – sztuczna biżuteria, ubrania, perfumy. Reakcja alergiczna na szyi może też przybrać postać charakterystycznej pokrzywki. Może pojawiać się u dzieci oraz dorosłych i obejmować nie tylko szyję, ale też inne części ciała. 3. Wysypka na szyi - uszkodzenia wątroby Wysypka i zaczerwienienie na szyi i dekolcie może być też objawem uszkodzenia wątroby. W przebiegu tej choroby na szyi i dekolcie pojawiają się czerwone plamy i pajączki naczyniowe. To jeden z objawów marskości wątroby Bardzo swędząca wysypka i zabarwiona na żółto skóra mogą wskazywać na rozwój żółtaczki. Świąd jest tak uciążliwy, że trudno powstrzymać się od drapania. 4. Wysypka na szyi - toczeń rumieniowy układowy Kolejna groźna choroba, która może objawiać się wysypką na szyi. Toczeń to choroba autoimmunologiczna. Częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn. Charakterystycznym objawem tej choroby jest rumień motylowaty pojawiający się w obrębie twarzy. Czerwone plamy mogą tęż pojawiać się na szyi i innych częściach ciała. 5. Wysypka na szyi - obrzęk naczynioruchowy Czerwone plamy i wysypka na szyi mogą pojawić się także w rezultacie tzw. obrzęku naczynioruchowego. Występuje on w różnych sytuacjach, np. podczas silnego wzburzenia, pod wpływem zimna, alkoholu i niektórych produktów spożywczych. W wyniku miejscowego rozszerzenia naczyń krwionośnych pojawiają się czerwone plamy na twarzy, szyi i dekolcie. Jeśli wysypka utrzymuje się przez dłuższy czas i towarzyszą jej inne niepokojące objawy należy skontaktować się ze specjalistą. Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez Dowiedz się więcej: polecamy Rumień wędrujący to zmiana skórna występująca po ukąszeniu kleszcza i pierwszy objaw świadczący o tym, że do organizmu przedostała się borelioza. W wielu przypadkach rumień przechodzi niezauważony, a podstępna choroba może przez lata niszczyć organizm, dlatego warto znać jego objawy. Rumień wędrujący jest objawem wystarczającym do zdiagnozowania i rozpoczęcia leczenia boreliozy. Niestety nie pojawia się on u wszystkich osób dotkniętych tą chorobą. Szacuje się, że 20 do 50% osób, u których rozpoznano boreliozę, nie miało charakterystycznej zmiany skórnej (lub została ona przeoczona). Prowadzi to często do problemów ze zdiagnozowaniem boreliozy. Co to jest i jak wygląda rumień wędrujący? Rumień po kleszczu, inaczej rumień wędrujący lub pełzający, to plama, która pojawia się około 7 dni po ugryzienia przez kleszcza i dostania się do organizmu krętek borelii, czyli bakterii wywołujących boreliozę. Początkowo rumień wygląda jak plama lub grudka czerwonego koloru, średnicy powyżej 5 cm. Ma pierścieniowaty kształt z przejaśnieniem w środku, choć zdarza się, że rumień jest jednolicie zabarwiony. Brzegi rumienia są bardzo wyraźnie odgraniczone i – co ważne – rumień powstaje na poziomie skóry, jest niebolesny i nieswędzący. Rzadko zdarza się, by rumień obrał inny wygląd, nietypowy, dlatego jeśli zostanie się ugryzionym przez kleszcza, należy uważnie oglądać całe ciało, ponieważ coraz częściej u dzieci zdarza się, że np. po 2 tygodniach pojawia się plama w miejscu odległym od ugryzienia. Objawy, które mogą towarzyszyć zmianie skórnej, występujące jednak niezmiernie rzadko, to: Innymi objawami towarzyszącymi rumieniowi są: podwyższona temperatura skóry w miejscu rumienia, swędzenie lub pieczenie, pęcherzyki wypełnione płynem surowiczym, różowe i fioletowe okręgi wokół rumienia, objawy grypopodobne (zmęczenie, gorączka, bóle głowy, mięśni i stawów), powiększone węzły chłonne, rozprzestrzeniająca się w innych miejscach wysypka przypominająca pierwotny rumień. Boreliozę mogą również przenosić trudne do zauważenia nimfy (latające formy przejściowe kleszczy) lub kleszcz może samoistnie odpaść i zostać niezauważony. Dlatego z każdym odczynem skórnym o średnicy większej niż 5 cm warto jak najszybciej udać się do lekarza. Rumień wędrujący - przyczyny powstawania Bezpośrednią przyczyną powstawania rumienia na skórze jest rozszerzenie się naczyń krwionośnych znajdujących się tuż przy jej powierzchni, przez co przybiera ona różowy lub fioletowy kolor. Jest to wywoływane infekcją i stanem zapalnym. W przypadku rumienia wędrującego za stan zapalny odpowiedzialne są bakterie Borrelia burgdorferi. Rumień wędrujący jako pierwszy etap boreliozy – jak się ochronić? Nie ma szczepień ochronnych zapobiegających boreliozie. Natomiast istnieją metody nieswoiste, polegające na szczelnym osłonięciu skóry podczas pobytu na obszarach łąk i lasów, (najczęściej kleszcze znajdują się w wysokich trawach). Ważny jest więc odpowiedni ubiór - koszule z długim rękawem ze ściągaczami przy nadgarstkach, długie spodnie włożone w wysokie buty. Skuteczne okazać się może stosowanie repelentów odstraszających komary. Bardzo ważna jest też dokładna kontrola całej skóry, szczególnie owłosionej skóry głowy, okolic pach, pachwin. Co zrobić po ukłuciu przez kleszcza? Jeśli dojdzie do ukąszenia przez kleszcza, należy go jak najszybciej usunąć. Obecnie w aptekach jest szeroki wybór różnego rodzaju haczyków, pęset czy lass, pomocnych w usunięciu kleszcza. Teorie odnośnie do ryzyka zakażenia po ukłuciu przez kleszcza są różne. Z całą pewnością im dłuższy czas ekspozycji, tym większe jest ryzyko zakażenia, dlatego kleszcza najlepiej usunąć do 24 godzin. Nie wolno go niczym smarować, natłuszczać, wykręcać, wydrapywać czy polewać alkoholem i innymi substancjami. Należy go usunąć mechanicznie za pomocą wcześniej wspomnianych przyrządów, a następnie zdezynfekować ranę środkiem odkażającym. Po usunięciu kleszcza należy zawsze umyć porządnie ręce mydłem. Po usunięciu kleszcza należy obserwować nie tylko miejsce wkłucia, ale całe ciało pod kątem pojawienia się niepokojącego zaczerwienienia. Rumień wędrujący - leczenie Rumień wędrujący jest objawem zwiastującym groźną odkleszczową chorobę - boreliozę, która nieleczona może doprowadzić do stanów zapalnych w całym organizmie, na przykład w stawach, sercu czy w mózgu, a w ciężkiej postaci neuroboreliozy - nawet do śmierci. Dlatego po rozpoznaniu rumienia wędrującego natychmiast rozpoczyna się leczenie oparte na antybiotykach. Pojawienie się rumienia świadczy o tym, że choroba jeszcze się nie rozprzestrzeniła. Na tym etapie 2-3 tygodniowa antybiotykoterapia powinna okazać się skuteczna i zakończyć się pełnym wyleczeniem. Na początku leczenia boreliozy lekarz wybiera odpowiedni lek w zależności od stanu pacjenta. Najczęściej stosuje się doustne antybiotyki: z grupy penicylin - na przykład popularna amoksycylina, z grupy tetracyklin (doksycylina i minocyklina) - konieczne jest wówczas stosowanie wysokich dawek, aby uzyskać odpowiednie stężenie leku we krwi, z grupy cefalosporyn - na przykład bardzo skutecznie działający na krętki boreliozy cefuroxim, jednak o silniejszych niż większość antybiotyków skutkach ubocznych. Zobacz także: Jak wykryć boreliozę. Czy testy Elisa i Western blot to za mało? Ponieważ nie do końca znana jest oporność krętka boreliozy na poszczególne antybiotyki, często stosuje się je krzyżowo bądź zamiennie. Zobacz filmy: Jak niebezpieczne bywają kleszcze Rumień wędrujący u dzieci i kobiet w ciąży Rumień wędrujący u dzieci jest powodem do obaw. Przyczyną jego powstania jest borelioza tak samo jak w przypadku dorosłych. Natychmiast powinno się rozpocząć antybiotykoterapię. Należy jednak pamiętać, że tetracykliny nie powinny być stosowane u dzieci poniżej 8 roku życia. Kobiety w ciąży, u których pojawił się rumień wędrujący, również powinny natychmiast poddać się antybiotykoterapii. Choć zażywanie antybiotyków w ciąży nigdy nie jest pożądane, następstwa boreliozy i ewentualne ryzyko zarażenia płodu są groźniejsze dla przyszłej matki niż konsekwencje przyjmowania antybiotyków. U kobiet w ciąży stosuje się amoksycylinę oraz ceftriaxon (od II trymestru). Rumień wędrujący - objaw, którego nie wolno lekceważyć Choć sam w sobie rumień wędrujący nie jest groźny, nigdy nie powinno się go lekceważyć. Tylko niezwłocznie udanie się do lekarza i przyjęcie antybiotyków może uchronić przed rozwinięciem się groźnych i trudnych do leczenia postaci boreliozy. Warto o tym pamiętać, gdyż w momencie wystąpienia rumienia leczenie polega na kilkutygodniowej antybiotykoterapii doustnej, podczas gdy już miesiąc czy dwa później konieczne może być o wiele dłuższe leczenie wymagające użycia silniejszych antybiotyków podawanych dożylnie lub w zastrzykach. Zobacz film: Jak usunąć kleszcza?. Źródło: 36,6 13 czerwca 2019 Ukąszenia, ugryzienia, użądlenia i ukłucia często zdążają się latem: podczas wyjazdów, w ogrodzie a nawet w domu. Znaki po ukąszeniach owadów i pajęczaków to nie tylko problem estetyczny, lecz także często spory ból, swędzenie, pieczenie i opuchlizna. Każde ukąszenie leczy się w inny sposób. Nie wszystko co pomaga na komary, przynosi ulgę po ukąszeniu innych owadów i pająków. Nie wiesz, co cię ugryzło? Oto najbardziej powszechne typy ukąszeń. Kleszcze Kleszcze wyczuwają swoją ofiarę z bardzo dalekich odległości. Po przedostaniu się na skórę szukają miejsca, w którym naskórek jest cienki. Można je znaleźć najczęściej za uszami, pod pachami, pod kolanami lub w okolicy pachwiny. Kleszcze bezboleśnie przebijają skórę nie powodując swędzenia lub podrażnienia. Dlatego właśnie może się zdarzyć, że odkrywasz go po kilku dniach, kiedy jego rozmiary znacznie się zwiększą. Nie wszystkie kleszcze roznoszą patogeny. Jeżeli jednak po kilku tygodniach od ugryzienia zaobserwujesz rumień wędrujący – może być sygnał zakażenia boreliozą. Znak ten będzie miał charakterystyczny wygląd: zaczerwieniony po środku, stopniowo bledniejący, a na obrzeżach ponownie zaczerwieniony. Rumień może być bardzo niewyraźny. Jeżeli zaobserwowałeś na swoim ciele taki rumień lub po ugryzieniu kleszcza masz złe samopoczucie, podwyższoną temperaturę czy nudności, należy zgłosić się do lekarza. Komary Po ugryzieniu komara najczęściej pojawia się ból i swędzący ślad, który najbardziej dokucza podczas snu. Objawy znikają już po kilku dniach. Jeżeli cierpisz na intensywną alergię na komary możesz mieć również inne dolegliwości: duży obrzęk, a także wysypkę alergiczną na całym ciele, stany zapalne skóry, zawroty głowy, nudności oraz gorączkę. Jeżeli występują takie objawy należy natychmiast skonsultować się ze specjalistą. Pluskwy Pluskwy często znajdują się w mieszkaniach w przedmiotach z drewna, papieru i tkanin. Ich obecność można też zaobserwować poprzez ukąszenia na ciele. Nie łatwo jest się ich pozbyć. Po ugryzieniu zostawiają charakterystyczne ślady w linii lub trójkącie, które wywołują uporczywe swędzenie. Aby zminimalizować świąd należy stosować odpowiednie przepisane przez lekarza preparaty. Pająki Pająki domowe w Polsce zazwyczaj nie są jadowite, w odróżnieniu od gatunków tropikalnych. Ugryzienie pająka może mieć różne objawy. Zależy to od rodzaju pająka, który cię ukąsi. Zazwyczaj zostawiają one drobny ślad na skórze: dwa małe punkty położone blisko siebie, które mogą być lekko zaczerwienione. Niektóre pająki mogą nie zostawiać śladu wcale. Jeżeli miejsce wokół ugryzienia staje się gorące a opuchlizna się rozprzestrzenia, należy skorzystać z porady lekarskiej.

rumień w pachwinie zdjęcia